شمارهٔ ۳۲۳

برداشت: در دنیا کسی نیست که مانند گل بر آسمان زیبا و دلنشین باشد.

برداشت: این جمله به این معناست که پدر بزرگی و کرامت از مادر زمانه مادری بدون رحمت و بی‌نوا به جا مانده است. به نوعی، این فرد دچار سختی و بی‌پناهی شده و در شرایط نابرابر قرار دارد.

برداشت: مراقبت از روز و شب چه سودی دارد وقتی که هیچ راهی برای جلب توجه این جوانمردی وجود ندارد؟

برداشت: در زندگی چه چیزی جز دو نوع نان، یکی سپید و دیگری زرد وجود دارد که تحت تأثیر تغییرات و روزگار قرار می‌گیرد؟

برداشت: درد ناشی از حسادت و بخل، جان جهانیان را آزار می‌دهد. پروردگارا، ما را از چنین دردی حفظ کن.

برداشت: من که فرمانروای بزرگ هستم، از سفره آسمان قطع امید کرده‌ام؛ زیرا دیگر چیزی برای خوردن وجود ندارد.

برداشت: اگر من جهانی داشته باشم که در آن شجاعت و مردانگی وجود نداشته باشد، به هیچ وجه به آن دنیا نیازی ندارم.

برداشت: من اراده‌ام مانند رستم است، کسی که از روی دست دیو آز به میدان نبرد پرتاب شده است.

برداشت: یک شخص محترم به من قولی داد که در مورد یک موضوع ارزشمند و مهم صحبت کند.

برداشت: به آن مرد گفتم که اگر می‌خواهی مرا در دل خود بپذیری، باید یک هدیه برایم بیاوری.

برداشت: بسیاری از انسان‌های پاک‌نیت، برای همدردی با دیگران، نوشیدن زهر را برگزیده‌اند.

برداشت: محبوب به وعده‌اش عمل نکرد و انتظاری هم نمی‌توان از او داشت، زیرا او همیشه با خساست و حرص زندگی کرده است.

برداشت: با اینکه او به من توجهی ندارد و احساساتش سرد به نظر می‌رسد، اما من همچنان امیدوارم و گرمیم از عشق او کم نشده است؛ حتی سکوت او نیز نتوانسته آن سردی را به وجود آورد.

برداشت: اگر دل تو را آزار می‌دهد، باید بدانی که هیچ‌کس دیگری نیست که دل تو را آزار دهد.

برداشت: دل در گذشته متوجه نشد که هیچ کس جز خود او وجود ندارد، وگرنه از عدم و نبودن یاد نمی‌کرد.