شمارهٔ ۲۹۸ - در مرثیهٔ فلکی شروانی

برداشت: عطسه‌ای که در صبحگاهان رخ می‌دهد، نشانه‌ای از یک راز آسمانی است که به من فهمانده شده و کسانی که در آن حوزه تخصص دارند، از آن خبر دارند.

برداشت: عطسه‌ام به سرعت تمام شد و ماندگار نشد. آه که عمر این عطسه‌ام بسیار کوتاه بود.

برداشت: یکی جانش را بیرون می‌دهد و بدنش جان خود را تسلیم می‌کند؛ سپس فرشته مرگ می‌گوید: خداوند تو را رحم کند.