شمارهٔ ۲۹۵

برداشت: ای پسر خاقانی، اگر عبرت بگیری، از این به بعد دنیا دیگر جایی برای گذران عمر تو نخواهد بود.

برداشت: تو از خاک هستی و به خاطر این واقعیت باید بترسی؛ زیرا روزی ممکن است که ظلم و ستمی بر تو روا داشته شود و تو را به نابودی بکشاند.

برداشت: اگر شیری که لب‌های تو را می‌نوشد، روزی بخواهد خون دایه‌اش را بخورد، بدان که تو نیز آن خون را از لب شیر خواهی چشید. یعنی اگر دایه‌ای که به تو شیر داده، آسیب ببیند، تو نیز در نهایت متوجه مضرات آن می‌شوی. این بیان می‌تواند به نحوی به ارتباطات انسانی و عواقب تصمیمات اشاره کند.

برداشت: اگر چهرهٔ تو به خاک بیفتد، ناچار باید از آن حفاظت کرد، چون اکنون چهرهٔ خاک همانند چهرهٔ توست.

برداشت: امروز برای تو غذایی تهیه می‌شود که از دل خاک بیرون آمده، اما فردا خودت می‌روی و به خاک بازمی‌گردی و همان خاک، غذایی برای تو آماده خواهد کرد.