شمارهٔ ۲۸۸

برداشت: زمانه و حوادث آن مانند کمینی که در انتظار است، و چرخ زمان مانند کمان کشیده‌ای است که آمادهٔ پرتاب می‌باشد. هدف از این‌ها چیست؟ نمی‌دانی که اینها به خاطر کینه‌ای است که از من دارند.

برداشت: از نوک تیر سماع، رنگین و زیبا، هزار چشمه مانند ریماهن در دل من جاری است.

برداشت: من مثل آفتاب هستم و سایه‌ای ندارم که گم بشود. اگر کسی من را پیدا کند، باید آن را به شکل دیگری درک کند.

برداشت: من هیچ‌گاه با کمان به سوی آسمان شلیک نمی‌کنم، زیرا در این صورت کشتی‌ام سرنگون خواهد شد.

برداشت: اگر قناعت را ثروت بدانیم، من در فقر خود گنجی دارم که حتی زمانه هم قادر به از بین بردن آن نیست.

برداشت: به تراز مالی احساساتم توجه کن، زیرا هزینه‌ی زندگی در این دنیا و دنیای دیگر، تنها یک شبه برای من صرف می‌شود.

برداشت: اگر همه وجود من به چشم تبدیل شود، جای تعجب نیست که نوشته‌ای از خداوند بر انگشتر من نقش بسته است.

برداشت: اگر دل من را مانند شیشه بشکنم، به خاطر طمعی که دارم، شاید جام جم بتواند ایام را از درون شیشهٔ من بیرون آورد.

برداشت: اگر سرم را جدا کنی، همچون شمع ذوب نخواهم شد و مانند آهن سرد، طمعی به چیزی نخواهم داشت، چرا که من گزینه‌ام را انتخاب کرده‌ام.

برداشت: من با همت بلند خاقانی سخن می‌گویم، زیرا هیچ چیز خوشایند برای دل من به دست نمی‌آید.