شمارهٔ ۲۷۳

برداشت: زمان آن رسیده که از این دنیای فنا عبور کنیم، کاروان زندگی رفته و ما همچنان در مسیر سفر هستیم.

برداشت: ما نمی‌دانیم چه اقداماتی باید انجام دهیم، زیرا سفر طولانی و دشواری در پیش داریم، اما از جزئیات آن بی‌خبر هستیم.

برداشت: پدر و مادر، فرزندان و عزیزان ما رفتند و ما در غفلت و بی‌خبری هستیم و چقدر دیدگاه‌مان محدود است.

برداشت: دوستان ما به طور مکرر از کنار ما می‌گذرند و ما آن‌قدر به آنها توجه نداریم که به خودمان نگاه کنیم و خود را درک کنیم.

برداشت: ما در زیرزمین خود، خانه و خانقاهی ساخته‌ایم که به خوبی طراحی و ترتیب داده شده است، به طوری که سقف و درهای آن نیز به دقت ساخته شده‌اند.

برداشت: اگرچه می‌توانیم تمام دارایی‌ها و ثروت‌های دنیا را جمع‌آوری کنیم، اما در نهایت تنها چیزی که از این دنیا به ما می‌رسد، همان لباس دفن ما خواهد بود.

برداشت: به خانهٔ اصلی‌مان که در گوشهٔ گورستان واقع شده است، خوشحال خواهیم شد وقتی که روزی این لباس را به آنجا ببریم.

برداشت: ای پادشاه، تو بخشنده و مهربان و درگذشتی. ما را دریاب، چرا که در سختی و بدون کمک مانده‌ایم.

برداشت: ای خداوند، از مهربانی و بخشش خود، سرانجام خیر و نیکی را نصیب خاقانی کن، که ما در پی نیازهای خود همچون خواب و خوراک هستیم.