شمارهٔ ۲۷۰

برداشت: من در برابر مهربانی و لطف خواجه، هرگز به بدی و رفتار ناپسند زبان نمی‌گشایم.

برداشت: من تصمیم گرفته‌ام که در مورد او چیزهای بد بگویم تا بتوانم به او برسم و خودم را در برابرش قرار دهم.

برداشت: من هرگز اجازه نخواهم داد که کسی به من یا به شخصیت من بد بگوید. من با وجود تمام خطاها و نواقص خود، پاک و بی‌آلایش هستم.

برداشت: هرچه او به من محبت بیشتری کند، من نیز بیشتر از او ستایش می‌کنم.

برداشت: او ممکن است بدی بگوید، اما من ممکن است او را به خوبی توصیف کنم و این کار برای من درست است.

برداشت: او ویژگی‌های عالی و خاص خود را به من نشان داده است، من نیز باید ویژگی‌های خاص خود را به او نشان دهم.