شمارهٔ ۲۶۹

برداشت: من شب‌ها با چشمانی پر از اشک و غم، به یاد معشوق خود، لذت‌های زندگی را زنده می‌کنم و از درد دل خود، زیبایی‌ها را برای او به تصویر می‌کشم.

برداشت: من از رگ جانم ریسمانی درست می‌کنم و با مژه‌های چشمم سوزنی می‌سازم تا لعل زیبای قبا را بدوزم.

برداشت: در آغاز، من به خاطر رفتار زشت دیگران آسیب دیده‌ام، و در پایان، از تجربه‌های تلخ و سوختگی ناملایمات زندگی، به درد و رنج دچار می‌شوم.

برداشت: اگر به من دندان‌های سفید نشان دادند، این نشانه‌ای است از اینکه من در ابتدا و انتهای زندگی‌ام، دندان‌های دیگران را نیز می‌شناسم و با آن‌ها آشنایی دارم.