شمارهٔ ۲۴۰

در این متن شاعر به نمایندگی از خود به مجلس یا محفل خاصی اشاره می‌کند که در آنجا به اشخاص خاصی توجه دارد. او می‌گوید که اگرچه ماهی از یونس مقام و شرافت کسب کرده، اما او نمی‌داند چگونه می‌تواند فلس‌های یونس را به او برساند. همچنین، او به پرنده‌ای اشاره می‌کند که در پی شکار شاهین به سر می‌برد و با طعمه‌ای گران‌قیمت خود را می‌سازد. در نهایت، او می‌گوید که کلاهی از خورشید و قبا از آسمان می‌سازد تا به آن مجلس تقدیم کند. به طور کلی، این متن به آداب و کمالات و طمع شاعر برای تقدیم هدایا به بزرگان اشاره دارد.