شمارهٔ ۲۳۹

برداشت: هر چیزی که داشتم، چه خوب بود چه بد، از شدت غم سوختم. هر نیرویی که داشتم، از فشار و ناراحتی سوخت.

برداشت: من از ناله‌ها و گریه‌های خود، آسمان را شکافتم و با آه‌هایم چهار گوشهٔ دنیا را سوزاندم.

برداشت: من چندین هزار خامهٔ مشکی که نماد امید بود را در آتش درخواست، به یکباره سوزاندم.

برداشت: من با تمام تلاش و کوشش، قلبم را که همچون مزرعه‌ای از صبر است، در کنار همدیگر به آتش کشیدم.

برداشت: هر چه گوهری وجود دارد، من به خاطر آتش‌های مداوم و بی‌وقفه، در این آسمان آبی سوختم.

برداشت: اگر روز من در آتش بسوزد، تعجب نکن؛ چرا که منجوق صبح و پرچم شب نیز همگی در آتش سوخته‌اند.

برداشت: از شدت عشق و احساسات درونم، به صحرا گریختم و چنان شعله‌ور شدم که مانند دودی در سرم در حال سوختن بودم.

برداشت: نصفی از دل خاقانی به خاطر غم و اندوه سوخته است و نیمی دیگر هنوز در حالت عزاداری باقی مانده است.

برداشت: دیشب از بخار دل عاشقانه‌ام، جایی را به یاد فیلسوف بزرگ سوزاندم.

برداشت: هر لحظه این صدای ناله و گریه از دل من بلند می‌شود که ای عم، من از غم و درد در حال سوختن هستم.