شمارهٔ ۲۳۲ - این قطعه را در جواب قصیدهٔ رشید وطواط گفته است

در این ابیات، شاعر خاقانی از احساسات خود سخن می‌گوید و می‌گوید که اگر چه در بیان حقیقت با ظلم و ستم مواجه است، اما همچنان به انصاف پاسخ می‌دهد. او اشاره می‌کند که اگر بخواهد دربارهٔ کسی دیگر بنویسد، احساسش مانند تیغی تیز خواهد بود. این شعر نشان‌دهندهٔ تعهد شاعر به بیان حقیقت و احساسات واقعی‌اش است.