شمارهٔ ۲۳۱ - در مدح تاج الدین

برداشت: دو الگو از بزرگی و مهربانی، که به مانند جواهرات با ارزش از دنیای هستی استخراج شده‌اند، به هم پیوسته‌اند.

برداشت: هر دو مانند کوهی از دانایی و خرد انسانی هستند، و هر دو مانند خورشیدی هستند که نور علم و معرفت را به ارمغان می‌آورند.

برداشت: درختی که به وجود آمده، نشان‌دهندهٔ پیوند عمیق با انسانیت است و ریشه‌های آن به پیامبری و فضایل خوب بازمی‌گردد.

برداشت: در این دنیا، پیامبری از بین رفته و درخت رستگاری به وسیله‌ی قدرت شمشیر از میان رفته است.

برداشت: نه پیامبری از جهان به وجود آمده و نه نبی‌ای از این دنیا متولد شده است.

برداشت: چقدر زمان پیغمبر سپری شد که دیگر صبحی از نیک‌مردی نمی‌تابد.

برداشت: حکم الهی بر نبوت صادر شد و در این شرایط، ستاره‌ها در زمینه جوانمردی درخشیدند.

برداشت: نه، هرچند که پیامبری به پایان رسید، اما مردِ راد و نیکوکار دوباره به عدم و نیستی بازگشت.

برداشت: ای کاش که زمانی را مشاهده کنی که آفتاب در اوج خود در آسمان می‌درخشد.

برداشت: آفتاب کرم که نشانه‌ای از روشنایی و نیکی است، کجاست؟ اهل همت و تلاش چه کسانی هستند و از میان مردم عجم، چه کسی در این زمینه پیشرو است؟

برداشت: کسی که بخشش و generosity داشته باشد، مثل عیسی مسیح می‌تواند دیگران را زنده کند و به آنها حیات بخشید.

برداشت: ارزش و مقام پادشاهی در دستان کسی است که به مانند سرداری برای انسان‌ها عمل می‌کند و او همانند جواهر گرانبهایی است که در تاج قرار دارد.

برداشت: حسادت‌کننده به پای او حسرت می‌برد، در حالی که کعبه‌ای که به آب نیاز دارد، آرزوی دست او را دارد تا از چشمه زمزم سیراب شود.

برداشت: کرمی که با ویژگی های خاصی همچون چشمه ساری زلال و خضر بهشتی توصیف شده، در واقع به قلم و نوشته‌اش اشاره دارد که به اندازه‌ی ارزش خاتم جمشید، گرانبها و باارزش است. یعنی این شخص، خلاقیت و توانایی‌های شگرفی در هنر یا نویسندگی دارد.

برداشت: سر تیز و نوک قلم او همانند دندانه‌های لبی است که به شکل خاتم درآمده.