شمارهٔ ۲۰۲ - در تحسر مرگ رشید فرزند خود

برداشت: ای آقای من، عمرت را با توجه به این دو زمان متفاوت، یعنی شب و صبح، محاسبه کن.

برداشت: فقط خطوط دروغین شب و روز چه نتیجه‌ای از این دنیا‌ی فریب به دست می‌آید؟

برداشت: جهان مانند یک کتاب است و هر لحظه‌ای از آن می‌تواند حاوی طعمی شیرین یا تلخ باشد. زندگی و مرگ تنها تفسیری از این ماجرا هستند.

برداشت: خاقانی می‌گوید: چه مدت دیگر باید به خاطر رشیدت، غمگین باشم و بر خوبی‌های تو بگریم؟

برداشت: ای دل، گریه و زاری نوح و اشک‌های داود نتوانستند بر تو تأثیری بگذارند.

برداشت: روح تو را از تو جدا کردند و به فرزند تو را در لحظه‌ای که تصویرش را دیدند، سپردند.

برداشت: فرزندی که از تو روزها و لحظه‌ها را گرفت، در نهایت سرنوشت این جان را دوباره به تو می‌دهد.

برداشت: او زودتر از تو رفت و تو دیر آمدی؛ پس در این حالت، بهره‌اش را ببر و زیانش را هم بپذیر.