شمارهٔ ۲۰۰

این بیت اشاره به شخصیت عیسی و دجال دارد. عیسی به عنوان یک نجات‌دهنده و دجال به عنوان یک شخصیت منفی و کور توصیف شده است. شاعر بیان می‌کند که زمانی که از عراق بازمی‌گردد، همزمان با رویدادی قهرمانانه، قصد دارد حقیقت را در تمام ابعادش بسوزاند و ریشه‌کن کند و بر این ظلم و نادانی که دجال نماد آن است، پیروز شود.