شمارهٔ ۱۹۹

برداشت: ای گل نازنین، بلبل دوست‌داشتنی، از این پس فقط دانه را به خاطر آداب و نزاکت و محبت نخور.

برداشت: اگر می‌خواهی آب بنوشی، تنها از جوی دل خردمند این کار را بکن.

برداشت: سفر را با دقت انتخاب کن و بی‌دلیل به مهمانی نرو. اگر میزبان هستی، نگران مشکلات خانه نباش.

برداشت: قطعه‌ای از دل شاداب و سرزنده، ارزشش بیشتر از غم و اندوهی است که تمامی جهان را در بر می‌گیرد. نگرانی و غصه را در دل راه ندهید.

برداشت: عاقل باید هوشیار باشد و از چیزهای خطرناک دوری کند. نباید تحت تأثیر لذت‌های زودگذر و بی‌مقدار قرار بگیرد، بلکه باید از حکمت و دانش خود بهره‌برداری کند.

برداشت: از آب آن میوه‌ای که روباه خورد، آب مارکی که از سگ دیوانه به جا می‌ماند، نخور.

برداشت: در مسیر معنوی، به طور عارفانه رفتار کن و به جای لذت‌جویی‌های بی‌هدف، از قوانین و اصول دین پیروی کن.

برداشت: دوست نزدیکت که به دل می‌نشیند، حالا به غریبه‌ای تبدیل شده است. پس بهتر است از کسانی که به آنها اعتماد نداری، نه چیزی بخوری و نه آب بیاشامی.

برداشت: اگر روزی مادر غم و اندوهی را به تو تحمیل کرد، نگران نباش و به این اندوه اهمیت نده.

برداشت: اگر در زندگی‌ات چیزی برای آزمایش و تجربه کردن وجود ندارد، خود را بی‌علت آزار نده و از مسائل بی‌مورد نگران نباش.

برداشت: یاد دوستان و یاران را گرامی بدار و از غم و اندوه دوری کن.

برداشت: شما گفتید اگر به اردوگاه برسم، نان ترکان را می‌خورم، اما آن خانه را نخورید.

برداشت: نان ترک‌ها را نخور و بر سر سفره با احترام نان بخور و از رفتارهای غیرمودبانه پرهیز کن.