شمارهٔ ۱۸۸

برداشت: ای خاقانی، خودت را به دوستی محکم نکن و نگذار غم و غصهٔ دشمن، قلبت را آزار دهد.

برداشت: زمانی که به این یقین رسیدی که خوبی و بدی از سوی خداوند است، دیگر به کسی گمان نبر که دوست است یا دشمن.

برداشت: ای مرد، از دوستان نترس و از دشمنان نگران نباش، زیرا در مکانی که حقیقت به وضوح و عینیت خود را به تو نشان می‌دهد، همه چیز روشن خواهد شد.

برداشت: به هیچ دوستی اعتماد نکن که در نهایت به مانند یک دشمن عمل کند و دوستی‌اش به پایان برسد.

برداشت: از هیچ دشمنی جفا نکن، زیرا او ممکن است یک روز از آن قدم برگردد و نسبت به دوستی، از دوستانت هم دوستانه‌تر شود.

برداشت: اگر دوست به خاطر غرور هنری که داری تو را قضاوت کند، نه تنها عیب‌های تو را بیشتر می‌بیند، بلکه دشمن هم با این نگاه به عیب‌های تو اضافه خواهد کرد.

برداشت: اگر از سرزنش دشمن بترسی و به خاطر آوازه‌ای که داری، به خودت مغرور شوی، در نهایت به فردی ذلیل و کم اهمیت تبدیل می‌شوی.

برداشت: این سخن به این معناست که دشمنی‌ها و انتقادات ممکن است بر تو سخت و دشوار به نظر برسند، اما در واقع، دوستی و محبت بزرگ و واقعی چون نردبانی است که تو را به قله‌های کمال و موفقیت می‌رساند.

برداشت: اگر با انصاف نگاه کنی، دوست در واقع دشمن است و اگر با دقت و تحقیق بنگری، دشمن در حقیقت دوست است.

برداشت: با هر کسی که دوست می‌شوی، دل را زیاد درگیر نکن و با هر کسی که دشمنی داری، جانت را به خطر نینداز.

برداشت: این دوستی و دشمنی که وجود دارد، به ویژگی‌های خاص یهودیان و مسیحیان اشاره دارد و نشان‌دهنده عادت‌ها و رفتارهای آن‌هاست.

برداشت: به خاطر دوستی با مسیح، پیروان او (نصاری) در بهشت خواهند بود، و از دشمنی با او، یهودیان در جهنم قرار خواهند گرفت.

برداشت: با وجود اینکه مسیح از زبان یهودی‌ها احتیاط می‌کند، اما از گفته‌های مسیحیان نیز پرهیز می‌کند.

برداشت: این سخن به بیان این نکته می‌پردازد که هرچند زاده‌ی نا‌پسند بودن و نداشتن حرمت اجتماعی ناپسند است، اما شرم و عیب ناشی از رفتار کسی که خود را به ناحق به مقام و افتخاری نسبت می‌دهد، بسیار بدتر و غیرقابل قبول‌تر است.

برداشت: اگر ذهن تو این حرف را قبول نکند که من گفته‌ام، آن عقل را نشانه‌ای از دیوانگی بدان.