شمارهٔ ۱۸۳

برداشت: آسمان می‌داند که هیچ‌کس بر روی زمین مانند من به زیبایی نظم و نثر را نمی‌سازد.

برداشت: در کلام من آرامش و سکون وجود دارد، اما در درونم شعله‌های هیجان و احساسات می‌سوزد. هیچ‌کس ندیده است که چگونه می‌توان از این دو عنصر متفاوت، در کنار هم، نشأت گرفت.

برداشت: من از آتش موسی می‌توانم آب خضر را بیرون آورم، اما هیچ‌کس مانند آدمی نمی‌تواند این جادو و معجزه را ببیند.

برداشت: هر کس که به شعر من دقت کرده باشد، بلافاصله متوجه می‌شود که نه تنها در اشعارم چیزی جز مفهوم عمیق یافت نمی‌شود، بلکه هرگز در آن‌ها به الفاظ زشت یا توهین‌آمیز برنمی‌خورید.