شمارهٔ ۱۷۵

این بیت از شاعر خاقانی به معنای این است که شاه دو نوع معنی و پیغام را به او ارسال کرده است. یکی این است که دلش از این دو موضوع می‌ترسد و دیگری این که ممکن است به او مدحی گفته شود که دلش را خوش کند یا اینکه امکان دارد تو، آنقدر ثروت ندهی که دلش می‌خواهد.