شمارهٔ ۱۵۶

برداشت: ای خاقانی، از نان و خوراک طلب نکن که آب روی تو را خراب کند. چرا که حرص و طمع، جانت را به خطر می‌اندازد.

برداشت: انسان از حرص و طمع خود چه چیزی نصیبش می‌شود، وقتی که حتی انسان دیگری را برای به دست آوردن نان تحت فشار قرار می‌دهد.

برداشت: مور کوچک برای به دست آوردن تکه نانی از راه خود دور می‌شود و این کار برای او زیان‌آور است.

برداشت: به آن کودک نگاه کن که ماهیگیران چگونه در دام خود، ماهی کوچک را شکار می‌کنند و آن را به مانند تکه‌ای نان بر چنگال سوزن می‌زنند.

برداشت: آدمی چه عجیبی است که حتی ماهی در آب هم از شدت حرص و طمع جان خود را به خطر می‌اندازد.