شمارهٔ ۱۴۴

برداشت: خداوند می‌داند که منظور از قرار دادن نطفه به دست مرد تنها این است که آب نطفه از او جاری می‌شود.

برداشت: از نور خورشید و شرایط محیطی بفهم که کشاورز چه تلاشی می‌کند؛ در نهایت، تنها نتیجه‌اش این است که دانه را می‌کارد.

برداشت: فرزند حلال که تنها به ظاهرش توجه شود، چه فایده‌ای دارد وقتی که رفتار و اعمال او در آزمون‌ها به حقیقت و معنی اولیه‌اش بازنگردد؟

برداشت: هرچه که در ظاهر زیبا و جذاب است، اگر معنای درست و واقعی نداشته باشد، نباید به آن اعتماد کرد. ارزش قضاوت و داوری دربارهٔ چنین ظواهری فقط به افرادی سپرده می‌شود که خودشان از درون، پاک و درست باشند.

برداشت: در این بیت به این مسأله اشاره شده که اگر چیزی در آب تیره قرار گیرد، همرنگ و ناشناخته می‌شود. به نوعی، این ابراز تمامیت و پاکی را در تضاد با غم و تیرگی نشان می‌دهد. در واقع، زیبایی و روشنی تحت تأثیر محیطی که در آن قرار دارد، قرار می‌گیرد و ممکن است نادیده گرفته شود.

برداشت: انسانی که با تلاش و کوشش، استعدادهای خود را از طریق تربیت و تجربه به حدی عالی برساند که لازم است، می‌تواند به بهترین نسخهٔ خود تبدیل شود.

برداشت: نه در ابتدا گل نسبت به خاک دردسری دارد، ولی وقتی که با آتش هم صحبت می‌شود، دیگر احساس دردسری نمی‌کند.