شمارهٔ ۱۴۱

برداشت: اگر اهل دل به شروان بیایند، سفر در درون من به وجود نمی‌آید.

برداشت: اگر در طبرستان (تبریز) آبی از چهره‌ام می‌ریخت، باز هم آبگوشت ارمنی به من نمی‌رسید.

برداشت: اگر در میان ارمنی‌ها دو نوع طعام می‌دیدم، دل و احساس من به جای دیگری نمی‌رفت و تمام توجه‌ام به آنها جلب می‌شد.

برداشت: هر چه تلاش می‌کردم، آسمان به من محبت نمی‌کرد و اقدامی از سر دوستانه نشان نمی‌داد.

برداشت: هرچه در تلاش بودم و به امید موفقیت پیش می‌رفتم، سرنوشت و شانس من راهنمایی نمی‌کرد و به کمکم نمی‌آمد.

برداشت: از شدت آرزو، قلبم به درد آمد و آرزوهایم برآورده نمی‌شدند.

برداشت: آرزویی در پس پرده نبودن وجود داشت که با درخواست نمی‌توانست به تحقق برسد.

برداشت: من اراده‌ای داشتم که در آن لحظه، هیچ چیزی برایم اهمیت نداشت و دو جهان به نظرم بی‌اهمیت بود.

برداشت: آرزوهای بزرگ و زیاد داشتم، اما با کم و جزئیات کوچک، به هیچ وجه به خواسته‌هایم نمی‌رسیدم.

برداشت: آب هر روز فقط کمی بیشتر از روز قبل از چشمه می‌آمد.

برداشت: دل نمی‌خواست دیگر شادابی و زندگی را ببیند، و از این دنیا هیچ نشانه‌ای از طراوت و تازگی احساس نمی‌کرد.

برداشت: من درباره‌ی رفتن یک ترک صحبت کردم، زیرا در آن زمان خوشبختی و سعادت به دست نمی‌آمد.

برداشت: آنچه برای من پیش آمد، نباید می‌بود و آنچه که باید می‌آمد، نیامد.