شمارهٔ ۱۳۶ - در مدح خاموشی

برداشت: اگر خاقانی زبانش از سخن گشوده باشد، حق اوست، زیرا اگر زبانش بسته شود، او از سخن چیز مفیدی به دست نمی‌آورد و در نهایت فقط ضرر خواهد دید.

برداشت: اگر دوستان و نزدیکان بر دوش او کفن بگذارند، او در برابر خداوند، کفن را بر روح خود خواهد انداخت.

برداشت: این بیت به تصویر کشیدن حالتی است که نای، که بدون صداست، به واسطه دمیدن جمله‌ای زیبا به وجود می‌آورد و احساس زندگی و وجود را در خود دارد. برقراری این ارتباط با نای باعث می‌شود که عذاب‌ها و رنج‌های جهان از او دور شود. در واقع، این تصویر نشان‌دهنده‌ی قدرت هنر و موسیقی در تسکین دردها و به وجود آوردن زیبایی در زندگی است.