قطعات

شمارهٔ ۱۳۲ - در مرثیه امام ناصر الدین ابراهیم باکوئی

سرودهٔ خاقانی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

از مرگ براهیم که علامهٔ دین بود

دردا که علامات کرامات نگون شد

۲

تا تختهٔ خاک است حصارش فضلا را

سر تختهٔ خاک آمد و دل خانهٔ خون شد

۳

گویند که سلطان مهین بر در گنجه است

در گنجه کنون بین که ز بغداد فزون شد

۴

من گنجه نبینم که براهیم در او نیست

من مکه نخواهم که ازو کعبه برون شد

بازگشت به سروده‌های خاقانی