شمارهٔ ۱۲۹ - در نکوهش زن

برداشت: خاقانی به شدت از درد و زخم بر دلش رنج می‌برد، به طوری که به عقل و خردش نیز آسیب رسیده است.

برداشت: تلاش و زحمت، به گنجی از عمر و تجربه ختم شد تا به اساس وجود انسان برسد.

برداشت: گویی بویی از باغ وجود انسان به تو رسیده است، اما ای ماه! خبری نیست که به تو برسد، چه رسد به اینکه بخواهد تو را بیابد.

برداشت: این بیت به این معنی است که اگر من دستخوش اندوه و ناراحتی باشم، آیا این درد و رنج تأثیری بر چرخ زندگی دارد؟ همچنین، مقایسه‌ای بین قدرت فیل و پشه وجود دارد که نشان می‌دهد هرچه قدر من در این دنیا ناتوانی و ضعف خود را احساس کنم، هیچ آسیبی به نیروی بزرگتر و قدرتمندتر نخواهد زد.

برداشت: از یک پیشینه قدیمی به یک مقام و موقعیت نوین رسیده، اما آن شخص که به او رسیده، چیزی از این تغییر و پیشرفت نمی‌داند.

برداشت: غم به سراغت آمد از میوه‌ی تازه‌ات، پس چگونه می‌توان به درد نارنج دست زد؟

برداشت: اگر یک زن باعث مشکلات زیادی شود، پس تصور کن که اگر ده زن باشند، چه بلایی سر تو خواهد آمد.

برداشت: باران سنگ از ابر می‌بارد، لعنت بر زنی که نیکوست، زیرا اگر او به بدی برسد، چه پیش خواهد آمد؟