شمارهٔ ۱۱۴

برداشت: از خاقانی نپرس که چگونه به روزگار پر غم خود ادامه می‌دهد.

برداشت: وامی که از دو رنگ (خوشی و ناخوشی) برداشت می‌کند، از عمر انسان می‌گذرد و به سرعت می‌گذرد.

برداشت: جوجه‌ها محصولاتی را که در طول زمان به آن‌ها داده شده، جمع‌آوری می‌کنند و هرکدام به اندازه‌ای که از زمین برداشت کرده‌اند، به خانه می‌برند.

برداشت: در دل نی، غمی عمیق وجود دارد که سبب می‌شود تا شیرینی و شادگی را نتواند به وجود آورد.

برداشت: وقتی دل شادی ندارد، چطور ممکن است شادی را جستجو کند؟ مانند این است که اگر ناخن نباشد، سر از چه چیزی می‌تواند بخارد؟

برداشت: خون دل خوردن فایده‌ای ندارد، چون درد و غصهٔ دل را نمی‌تواند برطرف کند.

برداشت: با وجود همه چیز، او از اشک و شادی بر چهره‌اش سپاسگزاری می‌کند.