اقضیالقضاة عمر عبد العزیز راست
جاهی کز آن ملائکه حرز حریز کرد
این شعر درباره عمر عبدالعزیز، قاضی مشهور است که او را به عنوان شخصیتی والامقام و با انصاف توصیف میکند. او به گونهای رفتار میکرد که به او مقام و جلال خاصی بخشید و سبب شد تا عدالت و کرامات او در جامعه شناخته شود. شاعر اشاره میکند که تبریز به عنوان نماد عدل در زمان او مطرح شد و عمر عبدالعزیز به عنوان رهبری که ارزشهای اخلاقی و عدالت را برقرار کرد، شناخته میشود. به طور کلی، این شعر تجلیل از عدالت و دیانت اوست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
اقضیالقضاة عمر عبد العزیز راست
جاهی کز آن ملائکه حرز حریز کرد
او زبدهٔ جلال و چو تقدیر ذو الجلال
ناچیز را ز روی کرامات چیز کرد
تبریز کعبه شد حرمش را ستون عدل
صدر فرشته خلق پیمبر تمیز کرد
آری ز ابتدا حرم کعبه را ستون
هم مکرمات عمر عبد العزیز کرد