چو خاک سیه را دهی آب روشن
به سالی گلی بردهد بوستانت
دربارهٔ این سروده
این ابیات اشاره به تأثیر محبت و لطف دارند. اگر به خاک سیاهی آب روشن بدهی، در یک سال گلی در باغت میروید. شاعری نیز میگوید اگر به من که شبیه همان خاک هستی، آب لطف و محبت بدهی، صد گل شکر در یک زمان به تو خواهم داد. به عبارتی، محبت و توجه میتواند نتایج شگفتانگیزی به همراه داشته باشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
منم خاک تو گر دهی آب لطفم
دهم صد گل شکر در یک زمانت