شمارهٔ ۹۲ - در بارهٔ فوت دختر خود

برداشت: متحیر و شرمنده شدم، مانند دختری که به دنیا آمده است؛ وقتی که سر بلند کردم، احساس کردم که شانس خوبی نصیبم شده است.

برداشت: من در زمانی احساس ناتوانی و بی‌حرکتی می‌کردم، مانند الاغی که در گل گیر کرده است، اما وقتی از این حالت خارج شدم، مانند اسبی بر فراز دنیا دویدم.

برداشت: در تمام دوران زندگی‌ام در اندوه و نگرانی گذراندم، اما وقتی به دوران جدیدی رسیدم، متوجه شدم که زمان اولی سپری شده و از دست رفته است.

برداشت: من نام درد و رنج او را خواستم، و شادکامی‌اش را ساختم، اما وقتی که او رفت، همه چیز تغییر کرد.