شمارهٔ ۹۱ - در رثاء دختر خویش

برداشت: دختر تازه‌ای در پیش من آمد و من دیدم که رد پایش از پشت سرش رفته است.

برداشت: هدیه‌ای تازه از دنیای ن unseen به ما رسید و دیدیم که این مکان بی ارزش است و از آنجا رفت.

برداشت: دریایی از حکمت و درک درست وجود دارد که نشان می‌دهد این جهان، پدیده‌ای ناپایدار و بی‌ارزش است و انسان‌های دانا از آن دوری می‌کنند.

برداشت: چهره‌اش چنین زیباست که وقتی او می‌رسد، دل من به شدت جذب او می‌شود و این دل‌باختگی باعث می‌شود که دیگر نتوانم به هیچ چیز فکر کنم و در نهایت، او از کنارم می‌رود.

برداشت: دختر دیگری را در پرده دیدم که گفت: یکی از مشکلات کافی است و رفت.