شمارهٔ ۸۹

این شعر به این موضوع اشاره دارد که نباید به دنبال چیزهای گران‌بهاتر از چیزی که در این جهان وجود دارد بود، زیرا در دنیای مادی، آنچه که انسان به دنبالش است، به راحتی قابل دستیابی نیست و در زندگی مادی نمی‌توان به حقیقت و امانت واقعی دست پیدا کرد.