شمارهٔ ۸۸ - در مدح شروان شاه

برداشت: ای زمانه، به دوران شکوه شاه اخستان نگاهی بینداز، که چگونه تقدیر بر روستای زال چیره شده و او را از میان برده است.

برداشت: پرنده‌ای بر افراشته‌ به نشان شاهانه ظاهر شد و از بال و پر زشت آسمان گذر کرد.

برداشت: نعل سمند و افسر شروان به اندازه‌ای در ارزش از تاج قیصر و سر چیپال بالاتر هستند که نمی‌توان به سادگی آنها را با هم مقایسه کرد.

برداشت: منوچهر به خاطر شکوه و مقامش از بهشت جان خود را فدای شاه اخستان می‌کند، زیرا او از نظر ویژگی‌ها و صفات برتر از دیگران گذشته است.

برداشت: اگر شابران بهشت ارم به عهد او سپری شود، شروان امسال از حرم به فرش رسیده است.

برداشت: خورشید شکوه و عظمت به زمین سلطنت شاهان رسید و دوران قدیمی از عالم هستی به پایان آمد.

برداشت: صدای طنین‌افکن عرش از ایوان جهنم به آسمان به خاطر دعوت اهل حقیقت و عرفان به گوش رسید.

برداشت: زندگی دشمن، اگرچه در خطر باشد، باز هم نشان از ارزش و اهمیت خود دارد و به نوعی به دنیای بعد از مرگ و عواقب آن اشاره دارد؛ به نوعی می‌توان گفت که حتی در سخت‌ترین شرایط نیز از وضعیت خود آگاه است.

برداشت: بیچاره دشمن که در روز سختی برای خود پیشگویی می‌کرد، حالا روزش به پایان رسیده و از آن پیشگویی فارغ شده است.

برداشت: تا زمانی که در دنیای زنده‌گی، نیرویی قدرتمند و قوی وجود دارد، هیچ‌کس نمی‌تواند به راحتی از چنگال مشکلات و چالش‌ها خلاص شود. حتی اگر به نظر برسد که شرایط به نفع کسی است، همیشه راهی برای خرج کردن مشکلات وجود دارد و ممکن است کسی با فریب یا نیرنگ به راحتی از آن وضعیت فرار کند.

برداشت: اسکندر وارد سرزمین یاجوج و ماجوج شد و عیسی (ع) به دنیا آمد و به این ترتیب، زمان ظهور دجال به تاخیر افتاد.