شمارهٔ ۸۷ - در رثاء پسر خود رشید الدین و وفات دختر

برداشت: عمر جوانی‌ام به سرعت گذشت و حالا افسوس می‌خورم که این مدت کم را چطور سپری کردم. تنها یک نفس کافی بود تا بیست سال از زندگی‌ام به پایان برسد.

برداشت: تنها دستاورد من از زندگی‌ام، همان یک لحظه روشن و باارزش است که در میان گذر زمان و آرزوهای گوناگون به دست آمده است.

برداشت: وقتی دختر شدم، پس از این که پسری را دیدم، اشک از چشمانم ریخت و به سمت چشمه ارس رفت.

برداشت: من از خبر تولد دختری غمگین شدم، اما این غم نه در دل من ماند و نه در دل کسی دیگر تاثیر گذاشت.

برداشت: زمانی که دختر اندوه من را دید، به طور جدی و مانند یک صوفی، سه روز از جمع علمای دیگر فاصله گرفت و سپس از آن وضعیت گذر کرد.