شمارهٔ ۸۳

برداشت: رئیس و بزرگ تر قالیان، در نور مرند، علاقه‌ای جز به سربلندی و افتخار ندارند.

برداشت: دو نفر هستند که باید به راستی گفت، که من طبیعتی ندارم که به بدسلیقگی گرایش پیدا کنم.

برداشت: هر جا که دل‌های شکسته‌ای وجود داشته باشد، تنها کاری که می‌کنند، ترمیم و التیام آن دل‌هاست.

برداشت: اما چون سرنوشت من اجازه دیدارشان را نمی‌دهد، در دل من غم و اندوهی نیست.

برداشت: چون من به خوبی تربیت شده‌ام، دیگر نه از عافیت خبری هست و نه از درد و رنج.

برداشت: من با پارچه‌های نرم و ابریشمی محاط هستم، شاید حتی قالی مرندی هم در دسترس نباشد.