شمارهٔ ۷۹ - در نصیحت

برداشت: ای خاقان، به قدرت و لذت دنیا دلخوش نباش، چون ایام عمر مانند هفته‌ای می‌ماند که خود آن هفته نیز پایدار نیست.

برداشت: روز و شب همیشه در حال گذرند و زندگی ما به جز این دو، ارزشی ندارد. در واقع، زمان و عمر ما به مانند سکه‌ای بی‌ارزش است که تنها متعلق به این دو عنصر است.

برداشت: این بیت به این معناست که نباید به ظاهر و اندک چیزها توجه کرد. مانند خوشه‌ای که در چرخ زندگی می‌چرخد، دلخوش کردن به کم و کاستی‌ها درست نیست. بهتر است به ارزش‌ها و کیفیت‌ها نگاه کرد، نه به کمیت و ظاهر.

برداشت: وقتی در این دنیا چیزی نداری، فکر کردن به چه دردی می‌خورد؟ چون هیچ چیزی برای فکر کردن وجود ندارد و عقل هم بی‌فایده است.

برداشت: به شادی‌های زندگی مغرور نشو، چون آسمان مانند یک مته‌زن است و او توانایی تشخیص ندارد.

برداشت: نگاه کن به آن بز که برای دنبال کردن یک بچه به راه افتاده است، او به خاطر مویزکی که برایش ارزشمند است، این مسیر را طی می‌کند.

برداشت: روزی خواهد آمد که کودک بی‌تردید به دست خواهد آمد و اگر به گلو نگاه کنی، چیزی جز مویز (انگور خشک شده) نخواهی دید.