شمارهٔ ۶۹ - در مدح نظام الملک قوام الدین

برداشت: کسرای دوران، که در ایوان جدیدی نشسته است، خورشید در آغوش شبستان تازه‌ای قرار گرفته است.

برداشت: پرنده‌ای افسانه‌ای به باغ خوشبختی آمد و سلیمان با جلال و مقام به تخت خود رسید و در امکانات تازه‌ای قرار گرفت.

برداشت: ادریس، تعالیم دینی را به‌طور جدیدی کسب کرد و سپس رضوان، فرشته باغ بهشت، در ورودی باغی نوین به انتظار او نشست.

برداشت: دعا و درخواست از خدا باعث شده است که این هفت تاب و نور در خانه به شکلی زیبا و مشبک جلوه‌گر شود، تا اینکه شاه در جایی تازه و زیبا در ایوان نشسته است.

برداشت: در طارمی، که منطقه‌ای خوش آب و هواست، سه وقت در سال جشن‌های شادی برگزار می‌شود که با خوش شانسی همزمان است و به واسطه‌ی آمدن نویدهایی تازه، این جشن‌ها به زیبایی برگزار می‌شود.

برداشت: دو حلقه زرد و سفید به آستین او رسید و بر درخانه‌اش نشسته و بر سفره‌ی جدیدی قرار گرفت.

برداشت: در درگاه او، که مقامش از همه بالا و باارزش‌تر است، دنیا و زمانه کهن در کنار نگهبان جدید قرار گرفته‌اند.

برداشت: در کفش نگهبان، هر سنگ ریزه‌ای مانند جواهری بر سر شاه قرار گرفت.

برداشت: در این بیت، به تحولی در یادگیری و آموزش اشاره شده است. ارتباطی میان دعوت از یک شخصیت بزرگ مانند هارون و بازگشت به دورانی از آموزش که می‌تواند به یادگیری بهتر و نوآوری در نظر گرفته شود، وجود دارد. به نوعی، این جمله نشان‌دهنده اهمیت دوره‌های آموزشی و تأثیر زمان بر تحصیل علم است.

برداشت: به خاطر شرایطی که پیش آمد، در نهایت او حاکم جاودانگی شد و به مقام و مسئولیت جدیدی دست یافت.

برداشت: تصویری از مظاهر وجود حسام (شخصی) در آسمان شکل گرفت و در بالای درخت سدره، که نماد علو و مقام است، عناصر و اجزای نوینی نشسته‌اند.

برداشت: خورشید همچنان در آسمان با بالاترین مقام باقی مانده است، چرا که از پای وی بر سر ستاره‌ی محبوب (فرقد) نشان خوبی و احسان نشسته است.

برداشت: بیشتر از این زمان غم و اندوه به پایان رسیده است و اکنون زمان دوام و پایداری فرارسیده است؛ چرا که در سراسر هستی، دستوری تازه حاکم شده است.

برداشت: جوانه‌های تازه‌ای که از رحمت او به وجود آمده‌اند، با هر نفس به گنجینه‌ای از ارزش‌ها دست پیدا کرده و در مکان‌های جدید مستقر می‌شوند.