شمارهٔ ۶۱ - در علم و جهل

برداشت: به علم و دانش توجه کن، زیرا که ادامه و رشد علم، نتیجه‌ای ارزشمند و پربار دارد.

برداشت: علی را که علمی ندارد، تنها به عنوان یک نماد بی‌فایده است، همان‌طور که هر چیزی که بر درختی است، فقط ظاهرش را نشان می‌دهد.

برداشت: عالم کسی است که از صف بندگان خدا آگاه است، اما جاهل به دسته کافران تعلق دارد.

برداشت: عقل هدایت‌کننده و دانایی، نتیجه‌ی جهل و نادانی نیست. همچنین، جمعیت و پیروان موسی، فریب و اسیر سحر و جادو نیستند.

برداشت: مقصود این است که اگرچه تو به مقام و موقعیت شاه دست نیافته‌ای، اما سخنان تو و فضایل دانش و هنرت می‌تواند همچنان در محافل و مجالس مهم مانند سفره‌های بزرگ و معتبر مطرح شود. در واقع، ارزش و اثرگذاری کلام تو فراتر از موقعیت خودت است.

برداشت: کمال و فضیلت تو در برابر کسی که از تو کمک می‌خواهد، هیچ است. مانند اینکه عطر خوش تو در مقایسه با بوی بد یک چیز ناخوشایند، ناپیداست.

برداشت: به خاطر افت و زوال خود، به تو نشان می‌دهند که عطارد از زهره پایین‌تر است.

برداشت: چه شگفت که زیر دریا آب وجود دارد، در حالی که طلا و نقره اشرافی در آنجا هستند.

برداشت: زیر سایه دو نان نشین، زیرا که شانس و نعمت در زندگی به سه مرحله مختلف تقسیم می‌شود: گاو به عنوان نماد بهره‌وری و بره به عنوان نماد نعمتی کوچک و لطیف است.

برداشت: این بیت به این معناست که افراد فریبکار و مکار در زیر پوست‌های ظاهری و آرام گاهی حقایق پنهان و ناپسند را مخفی می‌کنند. همچنین، خود را از دیگران بالاتر و برتر می‌دانند، در حالی که در واقعیت ممکن است در سطحی پایین‌تر قرار داشته باشند.