شمارهٔ ۶۰

این ابیات به زیبایی شبیه‌سازی می‌کنند که بت (عشقی) مانند ماه چهارده است که به سن چهارده سالگی رسیده. در اینجا، ماه نو، ماه چهارده را شکل می‌دهد، که به نوعی نمایانگر سختی‌ها و زحمات نه ماهی است که برای به وجود آمدن آن ماه (عشق) متحمل شده است. در کل، بیان‌گر دوران رشد و بلوغ عشق است.