من آن خاقانی دریا ضمیرم
کز ابر خاطرش خورشید برق است
در این شعر، شاعر خود را به خاقانی، شاعر بزرگ، تشبیه میکند و بیان میکند که درونش مانند دریا است و احساساتش پر از نور و روشنایی است. او اشاره میکند که در زمینه ادب و شعر با دیگران مشابهت دارد، اما اصول و روش زندگیاش متفاوت است. هرچند که برخی افراد در زندگی ممکن است آسیبرسان باشند، اما او تفاوتهایی را بین نوع رفتارها و انگیزههای مختلف قائل میشود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
من آن خاقانی دریا ضمیرم
کز ابر خاطرش خورشید برق است
دبیری را توئی هم حرفتم لیک
شعارم صدق و آئین تو زرق است
اگرچه هر دو خون ریزند لیکن
هم از جلاد تا فصاد فرق است