شمارهٔ ۴۰

برداشت: این جمله به این معناست که با توجه به اشاره‌ای که شده، خاقانی نه تنها در مقام و جایگاه خود بالا و سرفراز است، بلکه فراتر از آن، در شخصیت خود نیز به نوعی ناز و فخر می‌ورزد.

برداشت: دل من به خاطر خدمت به تو مانند نان و قلم همیشه آماده و کوشاست و هر تلاشی که می‌کنم، پشت این محبت و ارادت است.

برداشت: بخت و اقبال من به خاطر نوشته‌های او در حال سقوط است، چرا که سخنانش همیشه بلندمرتبه و ارزشمند هستند.

برداشت: من مقداری طلا و شکر برایت می‌فرستم، اما شرمنده‌ام که چرا فقط به همین مقدار دسترسی دارم.

برداشت: شعر من به اندازه‌ی ارزش سیم و شکر کوتاه و مختصر است، پس عذرخواهی من هم باید همین‌قدر مختصر باشد.

برداشت: شکر و نقره در برابر اراده و تلاش او از من و شعر من بیشتر خجالت‌زده‌اند.

برداشت: دل و طبع او از جنس زیبایی و نرمی است که مانند سیم و شکر می‌باشد، گویی از باغی با طراوت و دل‌انگیز ساخته شده است.

برداشت: این جمله به این معناست که در نظر او، طلا و سنگ هیچ تفاوتی ندارند، زیرا هر برش و طراحی که او انجام دهد، به نوعی جواهر و ارزش دارد.

برداشت: ارتباط افکار و احساسات او خبر از نعمت و استعداد من می‌دهد.

برداشت: از این پس با ابروهایم به عشق تو جان می‌دهم، همین اندازه برای گشودن درهای محفل معشوقه‌ام کافی است.

برداشت: نام او همیشه بر سر عقل حک شده و مانند نقشی زیبا بر روی نقره و سنگ است.