دوستکانی داد شاهم جام دریا شکل و من
خوردم آن جام و شکوفه کردم و رفتم ز دست
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر به جامی اشاره میکند که شکل دریا دارد و با نوشیدن آن، حالتی تازه و شکوفایی پیدا میکند. او همچنین به این نکته اشاره میکند که هر کسی که به دریا بیفتد و عمل ناپسندی انجام دهد، معذور است. در واقع، اگر کسی در دل دریا قرار بگیرد، رفتار او قابل بخشش است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
هر که در دریا رود گر قی کند عذرش نهند
آنکه دریا شد در او گر قی کند معذور است