شمارهٔ ۳۷

خاقانی در این شعر به چهار چیز اشاره دارد که دل او را خوش می‌کند. او به دوستان و معاشران خود توصیه می‌کند که از این چهار عمل پرهیز کنند: 1) پخش مال و دارایی، 2) فاش کردن اسرار دیگران، 3) نوشیدن باده، و 4) بوسیدن معشوقه‌ی مست. به طور کلی، او بر ضرورت احتیاط و احتراز در این امور تأکید دارد.