گیرم که دل درست ما نیست
آخر نام درست ما هست
در این شعر، شاعر به این نکته اشاره میکند که ممکن است دل ما درست و بیغش نباشد، اما نام و هویت ما همچنان معتبر است. همچنین اشاره میکند که حتی اگر شخصی مانند خاقانی در جروبحثی زبانش را به دلایلی ببندد، این خود نوعی عجیب و خاص است. در نهایت، به تردیدهای ناشی از رفتار انسانها اشاره دارد و به شکسته شدن قلم (کالماس) به دلیل ضربهای اشاره میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گیرم که دل درست ما نیست
آخر نام درست ما هست
خاقانی را اگر سفیهی
هنگام جدل زبان فروبست
این هم ز عجایب خواص است
کالماس به ضرب سرب بشکست