شمارهٔ ۲۶ - در مرثیهٔ وحید الدین عموی خود

برداشت: شخصی را جستجو کن که ارزش واقعی‌اش تمام و کمال در هر مقیاس و معیاری قابل سنجش باشد؛ کسی که در هر شرایطی راستگو و ثابت‌قدم باشد.

برداشت: در تجارت زندگی، زندگی خود را به باد داد و در دوران زمان، شانس و بختش را به خاک سپرد.

برداشت: سیاره جوزا (دو قلو) به شدت گریه کرد و خونش را ریخت، چرا که عطارد (سیاره‌ای دیگر) سخن گفتن پرنده‌ی mythical عنقا را قطع کرد، و سلیمان تخت خود را گذاشت.

برداشت: به خاطر این ناراحتی، چرا چتر روز به آرامی نمی‌ریزد؟ و به خاطر این اندوه، چرا ستون صبح به تدریج نمایان نمی‌شود؟

برداشت: آن تصویر و شکل او در دنیا فقط ظاهری است و خود او در حقیقت در خاک و ماده نیست. او به مانند مسیح، با وجود ظواهر، از مرزهای مادی فراتر رفته است، ولی نه اینکه خود مسیح از درخت بوجود آمده باشد.

برداشت: ای خاقانی، مصیبت عم تو نه از کارهای کوچک است. پس با صدای بلند ناله کن که کار سختی به وقوع پیوسته است.