شمارهٔ ۲۲ - در هجو شهر زوری

برداشت: پیامبر خدا انواع و اقسام موجودات را خلق کرده است، اما همه آنها دچار تغییر و تحول شده‌اند و در واقع همگی به یک نوعی وجود دارند.

برداشت: از آن خرس، که شخصیتش خنثی است، دیگران مانند فیل، به فسق و فساد می‌گرایند.

برداشت: من یک الاغ دیدم که به هیچ دلیلی به خوک تبدیل نشده بود؛ اما وقتی از الاغ بودن خود خارج شد، به خوکی تبدیل شد.

برداشت: آغاز کار کسی مانند خر است و در پایان کار به حالت خوک در می‌آید، زیرا وقتی به جمع افراد بی‌ارزش پیوست، دل و وجودش را به آن‌ها سپرد.

برداشت: در اینجا به فردی اشاره شده که ابتدا شخصی بی‌ارزش و بی‌خود بود، اما به یکباره به مقام و وضعیتی بزرگتر و پُرچالش‌تر دست می‌یابد، گویی که از یک موجود کوچک به یک حیوان بزرگ و قوی تبدیل شده است. این تغییر ناگهانی نشان‌دهنده‌ی تحولی چشمگیر در شخصیت یا موقعیت اوست، اما در عین حال ممکن است به معنای این باشد که این تحول با عدم درک و شناخت واقعی همراه است.

برداشت: با دیگران بدی نکن، زیرا کسانی که خود را در بدی نشان می‌دهند، از تو هم پست‌تر و ضعیف‌ترند.

برداشت: وقتی قدرت ظلم و ستم بر یک کشور حاکم می‌شود، قلب مردم از وطن و محل تولد خود خالی می‌شود و این باعث می‌شود که مردم از آنجا دور شوند و به یک زندگی جدید امید داشته باشند.

برداشت: هرچند در این جا اوضاع و احوال بد است و مایهٔ نیکویی وجود ندارد، اما گذشته‌ای هم که داشته‌ایم، چندان خوب نبوده است و ریشهٔ آن نیز پایین و ناپسند بوده.

برداشت: یک نفر نادان باعث شد که ظلم و ستم در دل یک ظالم وجود داشته باشد، اما در عوض او با دست خودش به یک کار خوب و نیکو دست پیدا کرد.

برداشت: زمانی که طبیعت دچار نادانی و حماقت شود، ظلم و ستم نیز به وجود می‌آید و وقتی که لحظات گذرا و آدم‌ها به شصت سالگی برسند، این وضعیت به وضوح قابل مشاهده خواهد بود.

برداشت: زمانی که بعد از نادانی، ذاتی قوی و سلطه‌گر به وجود آید، شهری مانند بغداد تحت تأثیر قرار می‌گیرد.