شمارهٔ ۴ - در شکر

برداشت: من که در مقام اعلی و قدرت قرار دارم، به خاطر الطاف و بخشش‌های شاه، سر فرود آورده‌ام و متواضع شده‌ام.

برداشت: درختان به واسطه بارش باران و نسیم، میوه‌هایی را پرورش می‌دهند که به شکوفایی و رشد آن‌ها کمک می‌کند.

برداشت: سپاسگزارم که نعمتش را به من بخشید و نان و آبرویم را حفظ کرد.

برداشت: مرغ کابی به سرزمین پادشاه رفت و به خاطر شکر، سرش را بالا گرفت.

برداشت: من که از نعمت‌های سلطنت استفاده می‌کنم، در حال دعا سرم را به خاطر پرستش و احترام به زمین می‌سایم.

برداشت: همه مردم به آسمان نگاه می‌کنند و در حالتی که دو زانو نشسته‌اند، از روی تعظیم و احترام، به آن جا توجه دارند.

برداشت: آسمان در برابر درگاه او به خضوع درآمد و گفت: پاک است خداوند برتر.

برداشت: خدمات و generosity شاه اگرچه باعث تأمین روزی مردم است، اما در حقیقت خودِ خداوند است که این روزی را فراهم می‌کند.

برداشت: من فقط به رزق و روزی که از طرف خداوند نصیبم می‌شود اکتفا می‌کنم و به جز او به هیچ‌کس دیگری تکیه نمی‌کنم.