شمارهٔ ۲

برداشت: نظام حکومت بهرامیان، ای فلک! تو آسمان ما و زمین ما، و زندگی‌نامه‌ ما همچون ذره‌ای در این جهان است.

برداشت: در اینجا گوینده می‌گوید که در نامه‌ای که نوشته، با استدلال منطقی به این نتیجه می‌رسد که تلاش و کوشش او برای رسیدن به یک هدف بزرگ، در واقع اشتباه است. او می‌فهمد که آنچه به سمت آسمان و بلندپروازی می‌فرستد، در حقیقت چیزی جز یک ذره‌ی کوچک نیست. این بیان نشان‌دهنده‌ی نوعی تردید و خستگی در مقابل عظمت هدف‌ها و ناکامی در رسیدن به آنهاست.