خاقانی این دو بیت را در مدینه بر در حرم نوشته است

این شعر به شخصیتی معنوی و مقدس اشاره دارد و بیانگر احساساتی از بندگی و درخواست شفاعت است. شاعر از آن شخصیت می‌خواهد که به او کمک کند، زیرا او در گذشته از راه راست منحرف شده و اکنون می‌خواهد که دوباره هدایت شود و به دین صحیح بازگردد. این شعر به عواطف توبه و بازگشت به ایمان اشاره دارد.