رضع الموالی غیاث الخلق طرا
سیحمی الخلق عن سخط الرفیع
این شعر به توصیف مقام والای خداوند و نعمتهای او میپردازد. شاعر به قدرت و عظمت خداوند اشاره میکند که از سخط و غضب او مردم را حفظ میکند. او بر این باور است که رضایت خداوند برای او از هر چیز دیگری مهمتر است، حتی اگر این باعث شود که به قلههای بلندی برسد. شاعر به تجربیات و احساسات خود از زندگی اشاره میکند و معتقد است که با یادگیری از طبیعت و زندگی، میتواند به کمال و نور برسد. همچنین، او به اهمیت دانش و علم اشاره دارد که میتواند راهگشای انسانها باشد. در پایان، او به نمادهای قدرت و عزت اشاره میکند، و ابراز میکند که باید در کنار یکدیگر با تلاش و اندیشههای مشترک به سوی پیشرفت گام برداریم.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
رضع الموالی غیاث الخلق طرا
سیحمی الخلق عن سخط الرفیع
و حق الحق لا ابغی رضاه
ولو بلغ الرفیع ذری الرفیع
وجدنا فیض ذات الرجع فینا
فلم یجز الرجوع الی الرجیع
ریاض للمحاضر و المبادی
و کنز للحواضر و البوادی
شوارد خاطری نظما و نثرا
ریاح سائرات فی البلاد
کانی نلت عنقود الثریا
فاعصر منه خمرا للعباد
اذا لم یسبه القواد لوما
کان ابن الزنا شر الزناد
اذا الح عزة و سود مجد
اصوغ کلاهما بید الایادی
بیمنی سیف ذوالیزن الیمانی
و ساعد قس ساعده الایادی