رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۴۴

سرودهٔ خاقانی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

شب‌های سده زلف مغان‌فش داری

در جام طرب بادهٔ دلکش داری

۲

تو خود همه ساله سدهٔ خَوش داری

تا زلف چلیپا و رخ آتش داری

بازگشت به سروده‌های خاقانی