شبهای سده زلف مغانفش داری
در جام طرب بادهٔ دلکش داری
شعر به زیبایی از شبهای سده و زلفهای مغان سخن میگوید. شاعر اشاره میکند که در این شبها جامی مملو از باده خوش دارد و به یادآوری سالها و جشنهای سده میپردازد، در حالی که به زیبایی زلف و چهره آتشین معشوق نیز اشاره شده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
شبهای سده زلف مغانفش داری
در جام طرب بادهٔ دلکش داری
تو خود همه ساله سدهٔ خَوش داری
تا زلف چلیپا و رخ آتش داری