هر نیمه شبم تبم مرتب بینی
ناخن چو فلک، عرق چو کوکب بینی
دربارهٔ این سروده
این شعر به توصیف حالاتی از بیماری و تب در نیمه شب میپردازد. شاعر از تب و discomfort خود صحبت میکند و به نشانههای ظاهری بیماری مانند عرق کردن و ظهور آبله بر لب اشاره میکند. خلاصه این است که شاعر در حالتی رنجآور و بیمارگونه است و نشانههای آشکاری از تب و عرق در وجودش نمایان است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
هر چاشتگهم کوفتهٔ تب بینی
از تب خالم آبله بر لب بینی