گر کشتنیم چنان کش از بهر خدای
کز بنده شنوده باشی از روح افزای
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت به عشق و فداکاری برای خدا اشاره دارد. او میگوید اگر بمیرد، این کار را به خاطر خدا انجام میدهد و از معشوق میخواهد که با زیباییهایش او را مسخ کند و سپس جانش را آزاد کند. به نوعی این ابیات حاکی از عمیقترین احساسات عاشقانه و اهمیت عشق الهی است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
زان میگون لب و زان مژهٔ جان فرسای
مستم کن و آنگه رگ جانم بگشای